ՉԱՐԱՃՃԻՆ — ՄԵՆԱԿՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ (Էջ 95-96)

Հեքիաթում տառերի, որը հանրությունն է, և Չ տառի, որը անհատն է, փոխհարաբերության պատմությունն է:
Հեքիաթում առաջնային է այն գաղափարը, որ հանրության և անհատի փոխհարաբերությունը պետք է ներդաշնակ լինի, որովհետև այդ հարաբերությունը փոխներգործուն է և փոխլրացնող:
Հեքիաթի վերջում բոլորը եզրակացնում են, որ առանց համագործակցելու, առանց բարի գործեր կատարելու չեն կարող ապրել: